Ontmoeting met minister Gennez

10 december 2025 – Bekommernissen die leven in de Vlaamse social profit woonzorgcentra. Drie directeurs, waaronder Griet Robberechts namens Woonzorgnet-Dijleland, brachten er een getuigenis vanuit het werkveld.

Een volledige synthese van het gesprek met de minister vindt u bij Zorgnet-Icuro.

Griet: “Wij willen warme zorg geven. Zorg met tijd. Met aandacht. Met een lach. Met een hand op een schouder. Maar vandaag voelt het alsof we geen warme zorg kunnen realiseren. Niet omdat we niet willen. Maar omdat we verdrinken in regels, papieren, lijstjes en controles. En omdat er tegelijk bespaard wordt op een sector die al op haar tandvlees zit.”

Te veel regels maakt zorg onpersoonlijk
Regels zijn er om kwaliteit te garanderen, dat begrijpt iedereen. Maar vandaag zijn het er zóveel dat ze de zorg zelf in de weg staan. De sector vraagt dat al lang. Ook breder in de zorg zie je dezelfde roep om “minder regels, meer menselijkheid”.
Wat is belangrijker: dat we zorgen voor kwaliteit van leven of dat we de juiste registraties doen in het zorgdossier? Wat dat concreet betekent op de werkvloer:

Meer tijd voor papier dan voor mensen. Een medewerker moet per bewoner constant registreren: zorgplan, evaluaties, risico-scores, valpreventieformulieren, medicatie-overzichten, kwaliteitsthema’s … In theorie nuttig. In praktijk is het soms drie keer hetzelfde in drie systemen.
Regels zijn vaak defensief. Veel formulieren bestaan niet omdat ze betere zorg geven, maar omdat ze moeten bewijzen dat zorg gegeven is. Dat voelt niet als vertrouwen, dat voelt als juridische zelfbescherming.
Bondig gezegd: we worden afgerekend op vinkjes, niet op nabijheid. Een omgeving van vertrouwen geeft eigenaarschap en houdt gezamenlijke verantwoordelijkheid in.

Controles zijn nodig, maar hou ze menselijk
We begrijpen dat inspecties nodig zijn. Niemand wil cowboys in de zorg. Maar de toon en frequentie van controles geven een gevoel van wantrouwen. Een voorbeeld:

Soms voelt inspectie als een examen, niet “hoe gaat het met de bewoners?” maar “welke map of vinkje ontbreekt?”
Het is ook een binair systeem: wel of niet? Maar het geeft geen holistisch beeld over hoe de zorg verleend wordt.
Onze vraag: controleer, ja. Maar controleer op menselijkheid en echte kwaliteit, geef suggesties waar we het beter kunnen doen zodat we samen deze verantwoordelijkheid kunnen dragen.

Personeelsflexibilisering
De werking van de woonzorgcentra staat onder een toenemende en ongeziene druk. Een gestandaardiseerde personeelsnormering bepaalt vandaag strikt hoeveel personeelseden met welke kwalificaties minimaal aanwezig moeten zijn. De context waarin woonzorgcentra opereren is echter fundamenteel veranderd. Het structureel tekort aan verpleegkundigen en andere zorgberoepen maken het moeilijk om blijvende kwalitatieve zorg te bieden. De bewonerspopulatie wordt complexer waardoor de inzet van andere profielen de kwaliteit van zorg ten goede komt. Het is binnen deze zoektocht om toekomstgericht blijvend kwaliteit te bieden aan ouderen binnen een correct, duurzaam financieel kader, dat we vanuit sociaal ondernemerschap een voorstel doen tot een meer flexibel personeelskader. Belangrijk is dat het kader de incentives blijft bieden om sterke profielen en competenties in te zetten zoals vele woonzorgcentra momenteel doen en dat het kader niet leidt tot vermindering van de in te zetten competenties.

Wat we vragen aan de minister

• Verminder regels en dubbele registraties. Werk met de voorstellen uit de sector.
• Meer ruimte voor vertrouwen en professionele autonomie. Maak inspecties ondersteunend, een inspectie als partner die mee helpt verbeteren, niet als politie die zoekt naar fouten.
• Stop met besparen op ouderenzorg. Investeren in waardig ouder worden is een essentiële opdracht van een solidaire samenleving.
• De ouderenzorg is geen fabriek. Het is iemands thuis. Iemand zijn laatste hoofdstuk.

—

Op 18 december overhandigen we een petitie aan minister Gennez.
Nog niet getekend? Doe het vandaag nog!

petitie-voor-de-woonzorg